Çocuğu Zorla Karakola Götürmek – Yargıtay 8. CD 2026/10972

Okulda zorbalığa uğrayan bir çocuğun velisi çoğu zaman öfkeyle hareket eder. Çocuğunun okula gitmek istemediğini, bazı öğrencilerin ona zorla misket satıp satın almazsa döveceklerini söylediğini öğrenen bir baba, yanına bir arkadaşını alıp okula gidiyor ve bu öğrencileri “polise teslim etmek” düşüncesiyle araca zorla bindirmeye çalışıyor. Öğretmenlerin araya girmesiyle çocuklar araçtan indiriliyor; ancak çocuklardan biri yaralanıyor. Babanın niyeti çocukları cezalandırmak değil, onları kolluğa götürmekti. Peki bu niyet, eylemi suç olmaktan çıkarır mı? Ortadaki fiil kasten yaralama mı, yoksa kişiyi hürriyetinden yoksun kılma mı? Babanın yaşadığı öfke cezayı nasıl etkiler?
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, 05.10.2026 tarihli ve E.2025/14823, K.2026/10972 sayılı kararıyla, bozma sonrası kurulan ve sanığı her bir mağdur çocuk için ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, teşebbüs ve haksız tahrik indirimleriyle cezalandıran hükmü oy birliğiyle onamıştır.
🏫 Okul önünde yaşanan olay
Karar metnine göre sanığın oğlu, okula gitmek istemediğini söylemiş; bunun nedeni olarak okuldaki bazı öğrencilerin kendisine zorla misket sattığını, satın almazsa onu döveceklerini anlatmıştır. Aynı okulda görev yapan ve tanık olarak dinlenen bir öğretmen de bilye satma meselesi yüzünden çocuğun okula gelmek istemediği, hatta gelmediği bir dönemin bulunduğunu ve bu konuyu çocuğun babası olan sanıkla konuştuğunu ifade etmiştir.
Sanık, bu durumu öğrendikten sonra bir arkadaşıyla birlikte okula gitmiştir. İkili, misket sattığı iddia edilen üç çocuğu polis merkezine götürmek amacıyla araca zorla bindirmiştir. Olayı gören öğretmenler müdahale etmiş ve çocukları araçtan indirmiştir. Bu sırada çocuklardan biri, basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek ancak hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralanmıştır. Sanığın yanındaki arkadaşı hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir; bu yazı yalnız sanık hakkındaki hükmü konu almaktadır.
📜 İlk hüküm ve 2022 tarihli bozma
Asliye ceza mahkemesi 13.02.2015 tarihinde sanık hakkında hem kişiyi hürriyetinden yoksun kılma hem de kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı hüküm kurmuştu. Sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi, 22.03.2022 tarihli ve 2019/6234 Esas, 2022/4857 Karar sayılı ilamıyla bu hükümleri bozmuştur. Bozma gerekçeleri üç başlıkta toplanmıştır:
- Eylemin bölünmesi: Sanığın eylemleri kül hâlinde TCK 109/2 ve 109/3-b-f’de düzenlenen cebirle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturur; kasten yaralama bu suçun unsurudur ve ayrı suç olarak değerlendirilemez. TCK 44 gereğince en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulmalıdır.
- Haksız tahrik araştırılmamış: Öğretmen tanığın beyanları karşısında, sanığın oğlu ile mağdur çocuklar yüzleştirilerek zorla bilye satan öğrencilerin bu çocuklar olup olmadığı belirlenmeli, buna göre TCK 29’un uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmalıdır.
- Temel ceza: Suç birden fazla kişi tarafından birlikte ve çocuğa karşı işlendiğinden, TCK 3 ve 61 gereğince birden fazla nitelikli hâl gözetilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekir.
⚖️ Bozma sonrası hüküm ve onama
Bozmaya uyan Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesi, 24.01.2025 tarihli ve 2022/336 Esas, 2025/39 Karar sayılı kararıyla sanığı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan katılan sayısınca üç kez, TCK 109/2, 109/3-b, 109/3-f, 35, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırmış; hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmetmiştir.
Sanık müdafii; suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığını, nitelendirmenin hatalı olduğunu ve beraat kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek hükmü temyiz etmiştir. Tebliğname onama yönündedir.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi; yargılama işlemlerinin usule uygun yapıldığını, iddia ve savunmaların delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığını, vicdani kanaatin kesin verilere dayandığını belirtmiştir. Daireye göre sanığın savunmaları, mağdurların ve tanıkların beyanları, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın; birden fazla kişiyle birlikte, haksız tahrik altında ve teşebbüs aşamasında kalan biçimde, mağdur çocuklara karşı hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği kabulünde isabetsizlik yoktur. Temyiz sebepleri reddedilmiş ve hüküm oy birliğiyle onanmıştır.
🔍 Neden kasten yaralama değil de hürriyetten yoksun kılma?
Olayın en dikkat çekici yönü, ilk derece mahkemesinin iki ayrı suçtan hüküm kurmuş olmasına karşın Yargıtay’ın eylemi tek bir suç olarak görmesidir. Bu yaklaşımın arkasında birkaç düşünce yatmaktadır:
- Korunan hukuki değer hareket özgürlüğüdür: TCK 109/1, bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakmayı cezalandırır. Çocukları istemedikleri hâlde araca bindirip polis merkezine götürmeye çalışmak, doğrudan bu özgürlüğe yöneliktir.
- Cebir suçun içindedir: TCK 109/2, fiilin cebir, tehdit veya hile kullanılarak işlenmesini ağırlaştırılmış hâl olarak düzenler ve iki yıldan yedi yıla kadar hapis öngörür. Çocukların araca zorla bindirilmesi sırasında oluşan yaralanma, bu cebrin bir parçası olarak görülmüştür.
- Ayrı yaralama hükmü istisnadır: TCK 109/6, kasten yaralamanın ancak neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda ayrıca yaralama hükümlerinin uygulanacağını öngörür. Somut olayda yaralanma basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek düzeyde olsa da Daire, eylemin kül hâlinde tek suç oluşturduğunu kabul etmiştir.
- Amaç suçu ortadan kaldırmaz: Sanığın çocukları “karakola teslim etmek” istemesi, kendiliğinden bir hukuka uygunluk nedeni sayılmamıştır. Kararda bu niyet, suçun varlığını değil, haksız tahrik değerlendirmesini etkileyen bir unsur olarak ele alınmıştır.
Karar, hürriyetten yoksun kılma ile kasten yaralama arasındaki sınırın nasıl çizildiğini göstermesi bakımından önemlidir. Suçun temel unsurları ve yaptırımları için sitedeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yazısına bakılabilir.
😠 Haksız tahrik: veli öfkesi cezayı nasıl etkiler?
TCK 29’a göre haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kişinin cezası, kural olarak dörtte birden dörtte üçe kadar indirilir. Bu dosyada haksız tahrik, 2022 tarihli bozma kararının merkezinde yer almıştır.
Yargıtay, tahrikin varlığını kendiliğinden kabul etmemiş; önce olgunun ortaya konulmasını istemiştir. Bunun için sanığın oğlu ile mağdur çocukların yüzleştirilmesi ve zorla bilye satan öğrencilerin gerçekten mağdur çocuklar olup olmadığının tespiti gerekmiştir. Bu yaklaşım, haksız tahrik indiriminin soyut bir “öfke” iddiasına değil, ispatlanmış bir haksız fiile dayanması gerektiğini göstermektedir. Bozma sonrası hükümde TCK 29 uygulanmış ve Daire bu kabulü isabetli bulmuştur.
Burada dikkat çeken husus, haksız fiili gerçekleştirenlerin de çocuk olmasıdır. Kararda tahrik indirimine engel bir durum görülmemiştir; yani haksız fiilin bir çocuktan kaynaklanması, onun ebeveynde yarattığı hiddeti hukuken önemsiz kılmamıştır. Ancak bu indirim, suçun varlığını ortadan kaldırmaz; yalnızca ceza miktarına yansır. Haksız tahrikin sınırlarına ilişkin başka bir örnek olarak inkâr eden sanıkta haksız tahrik (CGK 2026/445) yazısı incelenebilir.
📊 Nitelikli haller ve teşebbüs
Hükümde ceza belirlenirken birden fazla düzenleme bir arada uygulanmıştır. Bunları sırasıyla görmek, sonuç cezanın nasıl oluştuğunu anlamayı kolaylaştırır:
- TCK 109/2: Cebir kullanıldığı için iki yıldan yedi yıla kadar hapis.
- TCK 109/3-b: Suç birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiştir.
- TCK 109/3-f: Mağdurlar çocuktur. Bu iki nitelikli hâl gerçekleştiğinde ceza bir kat artırılır; bozma kararı, birden fazla nitelikli hâlin temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde de gözetilmesini istemiştir.
- TCK 35: Öğretmenlerin müdahalesiyle çocuklar araçtan indirildiğinden suç teşebbüs aşamasında kalmış kabul edilmiştir.
- TCK 29: Haksız tahrik indirimi uygulanmıştır.
- Mağdur sayısı: Üç mağdur çocuk bulunduğundan hüküm, katılan sayısınca üç kez kurulmuştur.
Sonuçta her bir mağdur yönünden 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası verilmiş, ceza mükerrirlere özgü infaz rejimine bağlanmıştır. Olay tarihi ile onama tarihi arasında on yılı aşan bir süre bulunması da dikkat çekicidir: İlk hüküm 2015’te kurulmuş, bozma 2022’de gelmiş, bozma sonrası hüküm 2025’te verilmiş ve Daire 2026’da onamıştır.
💬 Sık sorulan sorular
Bir veli, çocuğuna zarar veren öğrenciyi kendisi karakola götürebilir mi?
Çocuk yaralandığı hâlde neden ayrıca yaralama cezası verilmedi?
Haksız tahrik indirimi otomatik olarak uygulanır mı?
Suç tamamlanmadığı hâlde neden mahkûmiyet verildi?
Detaylı bilgi ve hukuki destek için Savun Hukuk & Danışmanlık ile iletişime geçebilirsiniz. İletişim bilgileri iletişim sayfasında; ceza hukukuna ilişkin diğer kararlar Emsal Kararlar sayfasında yer almaktadır.
Bu yazı genel bilgilendirme amacı taşır; içerik, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin Yargıtay Karar Arama sisteminde yayımlanan onama kararından derlenmiştir. Karar metninde sanık, mağdur çocuklar ve tanıkların adları yer almamaktadır. Suçun nitelendirilmesi ve haksız tahrik değerlendirmesi somut dosyadaki tanık beyanlarına ve delillere dayanır; benzer görünen bir olayda sonuç, eylemin biçimine, mağdurların durumuna ve mahkemenin delil değerlendirmesine göre farklılaşabilir. Yazı esas alınarak yapılan başvuru, dava ve savunmalardan Savun Hukuk sorumlu tutulamaz.




