Yanlış Başlıklı Temyiz Dilekçesi – Yargıtay 11. HD 2025/5113

Kanun yoluna süresinde başvuran bir tarafın dilekçesinin başlığında “istinaf” yazması, oysa kararın temyize tabi olması, dilekçeyi hükümsüz kılar mı? Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin incelediği dosyada bu soru, bir aracı kurumun kredili pay alımından doğan alacağı için başlattığı icra takibine itiraz eden yatırımcının dilekçesi üzerinden gündeme gelmiştir. Daire önce dilekçenin gerçek niteliğini belirlemiş, ardından bozmaya uyularak verilen karara yönelik itirazların kapsamını uyulan bozma kararıyla sınırlamıştır.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 08.09.2025 tarihli ve E.2025/3385, K.2025/5113 sayılı kararıyla, “istinaf başvuru dilekçesi” başlığıyla verilen dilekçeyi temyiz dilekçesi olarak kabul etmiş, davacı aracı kurumun temyizi hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmetmiş ve tüketici mahkemesinin bozmaya uyularak verdiği kısmen kabul kararını oy birliğiyle onamıştır.

💳 Kredili alım, resen tasfiye ve icra takibi

Dava dilekçesine göre davalı yatırımcı, davacı aracı kurum nezdindeki hesabında hisse senedi alımı için kredi kullanmıştır. Aracı kurum, kredi borcunun kapatılması için ihtarname göndermiş; borç kapatılmayınca hesapta teminat olarak bulunan hisse senetlerini satarak hesabı resen tasfiye etmiştir.

Süreç burada bitmemiştir. Aracı kurum, kullandırdığı hisse senedi alım kredisinin iki iş günü içinde ödenmesini isteyen ikinci bir ihtarname göndermiş, ödeme yapılmayınca kredi teminatındaki payları yine resen satarak kredi hesabı borcuna mahsup etmiştir. Davacının açıklamasına göre bu mahsuptan sonra 158.324,21 TL kredi borcu kalmıştır.

Bu bakiye için gönderilen iki ihtarnameye de yanıt alınamayınca aracı kurum ihtiyati haciz kararı almış ve yatırımcı aleyhine icra takibi başlatmıştır. Yatırımcının takibe itirazı üzerine aracı kurum, itirazın haksız ve kötüniyetli olduğunu ileri sürerek itirazın iptali davası açmıştır.

Yatırımcının savunması kısadır: Yatırım hesabındaki para, davacı aracı kurumun kusurlu eylemleri nedeniyle eksiye düşmüştür. Başka bir deyişle yatırımcı, borcun doğumunu aracı kurumun kendi işlemlerine bağlamıştır.

🔁 Bozma ve bozmaya uyma

Dava tüketici mahkemesinde görülmüştür. Kararın ilk bölümünde aktarıldığı üzere tüketici mahkemesinin ilk kararı Yargıtay 11. Hukuk Dairesince bozulmuştur. Bozma ilamının içeriği yayımlanan metinde yer almamaktadır; ancak sonraki yargılamanın yönü bellidir.

Tüketici mahkemesi (2023/870 E., 2024/287 K.) bozma ilamına uymuş ve yeniden yapılan yargılama sonunda şu gerekçeyle davayı kısmen kabul etmiştir:

Bu gerekçe, yatırımcının “eksi bakiye aracı kurumun kusurundan doğdu” savunmasının bozmadan sonra kabul görmediğini göstermektedir. Hüküm, iki tarafça da kanun yoluna taşınmıştır.

📝 Sehven “istinaf” yazılan dilekçe

İki tarafın kanun yolu başvurusu farklı akıbetlere uğramıştır. Davacı aracı kurumun temyizi, Dairenin 10.03.2025 tarihli ve 2025/1161 E., 2025/1607 K. sayılı kararıyla miktar yönünden reddedilmiştir. Yatırımcının dilekçesi ise o incelemede hiç değerlendirilmemiştir.

Bunun nedeni, yatırımcı vekilinin bozmaya uyularak verilen karara karşı süresinde başvurmuş olmasına rağmen dilekçeyi “istinaf başvuru dilekçesi” olarak yazmasıdır. Dilekçe bu başlıkla verildiği için UYAP sisteminde temyiz dilekçesi olarak görünmemiştir.

Yatırımcı vekili bu kez maddi hatanın düzeltilmesi talepli bir dilekçe vermiştir. Dilekçede, iradelerinin kararı temyiz etmek olduğu, yalnız sehven istinaf başlığı kullanıldığı, bu yüzden temyiz sebeplerinin incelenmediği belirtilmiş ve ilk derece kararının bozulması istenmiştir.

Daire bu talebi yerinde bulmuştur. Kararda yer alan tespit şöyledir: Davalı vekili karara karşı süresinde kanun yoluna başvurmuştur; dilekçe istinaf başvuru dilekçesi olarak verildiği için UYAP’ta temyiz dilekçesi olarak görülmemiştir; bu dilekçenin temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerekir. Daire, temyiz dilekçesini kabul ederek esasa ilişkin incelemeye geçmiştir.

⚖️ İki temyiz, iki ayrı sonuç

Daire kararını iki bent hâlinde kurmuştur:

Karar 08.09.2025 tarihinde kesin olarak ve oy birliğiyle verilmiştir. Temyiz harcı peşin alındığından ayrıca harç alınmamış, dosya HMK m.372 uyarınca işlem yapılmak üzere ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.

📚 HMK 373/4 ve uyulan bozmanın sınırı

HMK m.373/4’e göre Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Yatırımcının dilekçesinin temyiz olarak nitelendirilmesi bu nedenle önemlidir: Bozmaya uyularak verilen kararın tabi olduğu kanun yolu temyizdir ve başvurunun adı bu yolu değiştirmemiştir.

Ancak temyiz yolunun açık olması, itirazların sınırsız incelenmesi anlamına gelmemiştir. Daire, hükmün uyulan bozma kararı gereğince kurulduğunu tespit ettikten sonra yatırımcının bütün itirazlarını reddetmiştir. Bu yaklaşım, bozmaya uyma ile birlikte bozma ilamında çizilen çerçevenin taraflar bakımından da belirleyici hâle geldiğini göstermektedir. Yatırımcının “eksi bakiye aracı kurumun kusurundan doğdu” yönündeki savunması, bozma sonrası yargılamada ilk derece mahkemesince kabul görmemiş ve bu sonuç Yargıtay incelemesinden geçmiştir.

Kararın usul yönü kısa olsa da uygulamada sık karşılaşılan bir soruna dokunur. Dilekçenin başlığındaki yanlışlık, süresinde verilmiş ve kanun yoluna başvurma iradesini açıkça taşıyan bir başvuruyu ortadan kaldırmamış; Yargıtay maddi hatanın düzeltilmesi talebi üzerine dilekçeyi gerçek niteliğine göre değerlendirmiştir.

Kredili işlemlerde teminat ve resen satış sürecinin esasa ilişkin farklı görünümleri için kredili hissede resen satış ve özkaynak tamamlama bildirimi kararlarına bakılabilir. Bu dosyanın ayırt edici yönü, esastan çok kanun yolu dilekçesinin nitelendirilmesi ve uyulan bozmanın temyiz incelemesini sınırlaması üzerinde durmasıdır.

💬 Sık sorulan sorular

Detaylı bilgi ve hukuki destek için Savun Hukuk & Danışmanlık ile iletişime geçebilirsiniz. İletişim bilgilerine iletişim sayfasından ulaşılabilir; yatırım hesabı ve aracı kurum uyuşmazlıklarına ilişkin diğer kararlar Emsal Kararlar sayfasında yer almaktadır.