Eşin Hesabından Boşanma Delili – Yargıtay 12. CD 2025/6514

Boşanma sürecine giren eşlerden birinin aklındaki soru çoğu zaman aynıdır: “Aldatıldığımı nasıl kanıtlarım?” Kimi zaman cevap, açık unutulmuş bir bilgisayarda ya da ezbere bilinen bir şifrede durur. Eşin sosyal medya hesabına girilir, yazışmalar ve fotoğraflar çıktı hâline getirilir, aile mahkemesine sunulur. Ardından bu kez karşı taraf ceza şikâyetiyle gelir: Hesaba izinsiz girilmiş, özel yazışmalar ele geçirilmiştir. Bu yazıda, tam da bu senaryoyu konu alan ve istinaf mahkemesinin beraat kararını onaylayan güncel bir Yargıtay kararını inceliyoruz.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, 16.09.2025 tarihli ve E.2023/3261, K.2025/6514 sayılı kararıyla, eşinin Facebook hesabına girerek elde ettiği yazışmaları yalnızca boşanma davasında delil olarak kullanan sanık hakkında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesince kurulan beraat hükmünü oy birliğiyle onamıştır. İlk derece mahkemesi ise aynı olayda hem özel hayatın gizliliğini ihlal hem de bilişim sistemine girme suçlarından mahkûmiyet kararı vermişti.

🔑 Şüphe, şifre ve çıktı: dosyadaki olay

Karar metnine yansıyan olgular kısadır ama uyuşmazlığın bütün düğümlerini içerir. Evlilik birliği devam ederken sanık, eşinin kendisini aldattığından şüphelenmiştir. Eşine ait Facebook hesabına, eşinin şifresini kullanarak girmiş; hesapta farklı erkek isimlerine ait hesaplarla yapılmış cinsel içerikli yazışmaları ve karşılıklı gönderilen fotoğrafları görmüştür. Sanık bu yazışmaların çıktısını almış ve açtığı veya tarafı olduğu boşanma davasına delil olarak sunmuştur.

Eş, bu kez katılan sıfatıyla ceza yargılamasının tarafı olmuştur. Katılan vekili temyiz aşamasında, sanığın soruşturma ve kovuşturma evrelerinde verdiği savunmalarda eylemi tevil yollu ikrar ettiğini, yani fiili kabul edip ona farklı bir anlam yüklediğini ileri sürmüştür. Dolayısıyla dosyada hesaba girildiği ve yazışmaların alındığı konusunda ciddi bir çekişme yoktur; tartışma, bu fiilin suç oluşturup oluşturmadığı üzerinde yoğunlaşmıştır.

Karar metninde şifrenin sanığa nasıl ulaştığı, hesabın hangi cihazdan açıldığı veya yazışmaların hangi tarihte alındığı ayrıntılı olarak yer almamaktadır. Bu eksiklik, kararın emsal değerini değerlendirirken göz önünde tutulması gereken bir noktadır.

⚖️ İddianamedeki iki suç: TCK 243 ve TCK 134

Sanık hakkında iki ayrı suçtan kamu davası açılmış ve ilk derece mahkemesi her ikisinden mahkûmiyet kurmuştur:

TCK m.243’ün üçüncü fıkrası, girme fiili nedeniyle sistemdeki verilerin yok olması veya değişmesi hâlinde cezayı artırır; dördüncü fıkrası ise sisteme girmeksizin veri nakillerinin teknik araçlarla izlenmesini ayrı bir suç olarak düzenler. Somut olayda veri değiştirildiğine ya da hesabın erişime kapatıldığına dair bir tespit yoktur; bu nedenle tartışma yalnızca birinci fıkra üzerinden yürümüştür.

🏛️ Mahkûmiyetten beraate: üç aşamalı yargılama

Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın eşinin Facebook şifresiyle hesaba girip yazışmaların çıktısını boşanma davasına sunduğunu kabul etmiş ve sanığı:

• Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK m.134/2, 62/1 ve 53 uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına,
• Bilişim sistemine girme suçundan TCK m.243/1, 62/1, 50/1-a ve 52 uyarınca, hapis cezasından çevrilerek 500,00 TL adli para cezasına

mahkûm etmiştir.

Sanığın istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi (2022/1441 E., 2022/2446 K.) ilk derece kararını kaldırmıştır. Daireye göre sanık, yazışma ve fotoğrafları mahkemeye delil olarak sunmak amacıyla temin etmiştir; bunları üçüncü kişilerle paylaştığı veya çoğaltıp dağıttığı yönünde bir iddia da ileri sürülmemiştir. Boşanma davasındaki iddiasını ispatlamayı amaçlayan sanığın, hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davranmadığı sonucuna varılmış ve her iki suçtan CMK m.223/2-a (“yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması”) uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesinde onama görüşü bildirmiştir. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, katılan vekilinin temyiz sebeplerini CMK m.289/1 ile sınırlı olarak incelemiş, vicdani kanının dosyadaki belge ve bilgilerle uyumlu biçimde kesin verilere dayandırıldığını belirterek CMK m.302/1 gereğince temyiz isteminin esastan reddine ve hükmün onanmasına 16.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar vermiştir.

🧭 Belirleyici ölçüt: hukuka aykırılık bilinci ve paylaşım yokluğu

Kararın ağırlık merkezi, istinaf dairesinin kurduğu ve Yargıtay’ın onayladığı iki ölçüttür:

Bu yaklaşım, ifşa kavramıyla da doğrudan bağlantılıdır. TCK m.134/2’nin cezalandırdığı hareket, özel hayata ilişkin görüntü veya seslerin hukuka aykırı olarak “ifşa” edilmesidir. İçeriğin yalnızca yargılama makamına, bir hakkın ispatı amacıyla sunulması ile kamuya veya üçüncü kişilere yayılması arasında belirgin bir fark bulunduğu, istinaf dairesinin “paylaşma, çoğaltma, dağıtma” vurgusundan açıkça anlaşılmaktadır.

Dikkat çeken bir diğer nokta, beraatin gerekçesinin bir hukuka uygunluk nedenine (CMK m.223/2-d) ya da kusurluluğu kaldıran bir hataya (CMK m.223/3-d) değil, doğrudan 223/2-a bendine dayandırılmasıdır. Yargıtay’ın onama kararı gerekçe tartışmasına girmediğinden, bu tercih üzerinde ayrıca durulmamıştır; ancak sonuç itibarıyla her iki suç için de beraat hükmü kesinleşmiştir.

📂 Ceza dosyası kapandı, delil boşanma davasında ne olur?

Ceza yargılamasındaki beraat, delilin aile mahkemesinde nasıl değerlendirileceği sorusunu kendiliğinden çözmez. HMK m.189/2, hukuka aykırı olarak elde edilmiş delillerin mahkemece bir vakıanın ispatında dikkate alınamayacağını öngörür. Boşanma davasında karşı tarafın bu hükme dayanarak itiraz etmesi mümkündür ve delilin kabul edilip edilmeyeceği aile mahkemesinin kendi takdirindedir.

İncelenen karar, ceza hukuku bakımından şu çerçeveyi çizmektedir: Eşin hesabından yalnızca dava amacıyla alınan ve başkalarıyla paylaşılmayan yazışmalar nedeniyle, somut olayda TCK m.243/1 ve m.134/2 kapsamında cezai sorumluluk doğmamıştır. Delilin hukuk davasındaki değeri ise ayrı bir değerlendirme konusudur ve karar metni bu konuda bir tespit içermemektedir.

Serinin önceki yazılarında benzer bir ayrıma farklı araçlarla değinilmişti: gizli ses kaydında hangi suç tipinin gündeme geldiği gizli ses kaydında suç vasfı kararında, başkasının fotoğrafıyla sosyal medya hesabı açılmasının kişisel veri suçu yönünden değerlendirilmesi ise fotoğrafla sahte hesap açma kararında ele alınmıştır. Aldatma iddiasının boşanma davasındaki ispat boyutu için zina ispatı ve affedilen aldatma kararı incelenebilir.

🚧 Kararın sınırları: hangi durumlarda sonuç değişebilir?

Onama kararı kısa bir gerekçeyle verilmiştir; bu nedenle her hesap girişinin cezasız kalacağı şeklinde genel bir kural olarak okunması doğru olmaz. Karar metninden çıkan somut koşullar şunlardır:

• Taraflar evlidir ve yazışmalar evlilik birliğini doğrudan ilgilendiren bir aldatma iddiasına ilişkindir.
• İçerik yalnızca mahkemeye sunulmuştur; üçüncü kişilerle paylaşım, sosyal medyada yayım ya da tehdit aracı olarak kullanım iddiası yoktur.
• Hesapta değişiklik yapılmamıştır; şifre değiştirme, mesaj silme, hesabı erişime kapatma veya hesap adına yazışma gibi fiiller dosyada bulunmamaktadır.

Bu koşullardan biri değiştiğinde değerlendirme de farklılaşabilir. Örneğin Yargıtay 11. Ceza Dairesi, 05.11.2025 tarihli ve 2021/25001 E., 2025/14273 K. sayılı kararında, başkasının sosyal paylaşım hesabına izinsiz girip katılanın arkadaşlarıyla yazışmalar yapmak ve katılanın hesabına erişimini engellemek şeklindeki eylemin TCK m.244/2‘deki suçu oluşturduğunu belirtmiştir. Yani hesaba girişin ötesinde, hesabı ele geçirip hesap sahibini dışarıda bırakan ya da onun adına hareket eden fiiller ayrı ve daha ağır bir suç tipine yönelebilmektedir.

Detaylı bilgi ve hukuki destek için Savun Hukuk & Danışmanlık ile iletişime geçebilirsiniz. İletişim bilgileri iletişim sayfasında, serideki diğer kararlar ise Emsal Kararlar bölümünde yer almaktadır.

❓ Sıkça Sorulan Sorular