Kira Sertifikasında Tedbir – İstanbul BAM 43. HD 2026/1811
Vadesi 23 Temmuz 2026 olan bir kira sertifikasında ana para ve dönemsel getiri ödenmez. Sertifika sahipleri adına hareket ettiğini belirten şirket, ihraca dayanak varlıkların elden çıkarılmasından endişe eder ve 219.000.000 TL ile sınırlı bir ihtiyati tedbir ister. İlk derece mahkemesi talebi “para alacağı için tedbir olmaz” diyerek reddeder; istinaf ise sonucu korur, ama gerekçeyi başka bir yere taşır: borçlu şirket hakkında konkordato süreci başlamıştır ve tedbir istenen dayanak varlıklar somut olarak gösterilmemiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi, 07.10.2026 tarihli ve E.2026/1787, K.2026/1811 sayılı kararıyla, İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin ihtiyati tedbir talebini reddeden kararına yönelik istinaf başvurusunu esastan reddetmiş; karar HMK m.362/1-f uyarınca kesin olarak ve oy birliğiyle verilmiştir.
📜 Kira sertifikası nasıl bir araç?
Daire, değerlendirmesine aracın kanuni tanımıyla başlamıştır. 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu’nun (SPKn) 61/1. maddesine göre kira sertifikaları, her türlü varlık veya hakkın finansmanını sağlamak amacıyla varlık kiralama şirketleri tarafından ihraç edilen ve sahiplerinin bu varlık veya haklardan elde edilen gelirlerden payları oranında hak sahibi olmalarını sağlayan, nitelikleri Kurulca belirlenen sermaye piyasası araçlarıdır.
Kararın alıntıladığı ikinci hüküm SPKn m.63’tür. Maddenin 3. fıkrasının ikinci cümlesine göre kira sertifikaları itfa edilinceye kadar, varlık kiralama şirketinin portföyünde yer alan varlıklar ve haklar teminat amacı dışında tasarruf edilemez, rehin edilemez, teminat gösterilemez, kamu alacakları dâhil haczedilemez, iflas masasına dâhil edilemez ve bunlar hakkında ihtiyati tedbir kararı verilemez. Aynı maddenin 4. fıkrası ise ihraççının yükümlülüklerini vadesinde yerine getirememesi, yönetiminin veya denetiminin kamu kurumlarına devri, faaliyet izninin kaldırılması veya iflası hâlinde portföydeki varlıklardan elde edilen gelirin öncelikle kira sertifikası sahiplerine yapılacak ödemelerde kullanılacağını ve Kurulun sertifika sahiplerinin haklarını korumak için gerekli her türlü tedbiri almaya yetkili olduğunu düzenler.
⏰ Temerrüt ve 219 milyon TL’lik tedbir talebi
Talep dilekçesine göre davalılardan biri tarafından kira sertifikası ihraç edilmiş, vade tarihinde ana para ve dönemsel getiri ödemeleri yapılmamış; temerrüt borçlulara bildirilmiş ve 24.07.2026 tarihli yazılarla yatırımcı haklarının korunması ihtar edilmiştir. Talep eden taraf, yönetim sözleşmesine dayalı ihraç nedeniyle ihraca dayanak varlıklar ve haklar üzerinde yönetim yetkisi bulunduğunu, garantörün ise bağımsız garantör sıfatıyla ödemeleri derhal yapmakla yükümlü olduğunu ileri sürmüştür.
Talep edene göre vade sonrasında kâr payı, vade ve ana para itfa koşullarının değiştirilmesine yönelik görüşmelere başlandığı kamuya açıklanmıştı. Dayanak varlıklar ticari mallar, petrol ve akaryakıt stokları, araçlar, makineler, ekipmanlar, taşınmazlar, lisanslar, sözleşmesel haklar ve sürekli hareket hâlindeki gelir ve alacaklardan oluşuyordu; bunların kısa sürede devredilmesi, tüketilmesi veya takyidata konu edilmesi mümkündü.
İstenen tedbirin kapsamı şöyle özetlenmiştir:
- Talep eden lehine yönetilen varlık ve haklar ile bunlardan doğmuş ve doğacak gelir, menfaat, hak ve alacaklar üzerinde, ödenmeyen 219.000.000 TL ana para ve dönemsel getiri tutarıyla sınırlı ihtiyati tedbir,
- Bu varlıkların satışının, devrinin, temlikinin, rehninin veya sair takyidatının önlenmesi,
- Sicile kayıtlı mal varlığı değerlerine tedbir şerhi işlenmesi,
- Gider Sözleşmesinin 7/(d) bendi nedeniyle teminat yükünün fon kullanıcısında olduğu gerekçesiyle, HMK m.392 kapsamında öncelikle teminatsız tedbir.
Talep eden, tedbiri kendi alacağı için değil, sermaye piyasası mevzuatı ve ihraca ilişkin sözleşmelerden doğan görevi gereği, kira sertifikası sahiplerinin alacaklarını güvenceye almak için istediğini vurgulamıştır.
🏢 Ticaret mahkemesi: para alacağına tedbir yok
İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi (2026/3538 D.İş, 2026/3553 D.İş Karar, 13.08.2026) talebi, kira sertifikası bedellerinin ödenmemesinden kaynaklanan bir para alacağına yönelik görmüştür. Mahkemeye göre ihtiyati tedbir ancak uyuşmazlık konusu hakkında verilebilir; para alacaklarında ihtiyati tedbir verilemez ve hüküm sonucunu etkileyecek biçimde tedbir kararı kurulamaz. Talep bu gerekçeyle reddedilmiştir.
Para alacağının güvenceye alınması kural olarak ihtiyati haciz yoluyla sağlanır; ihtiyati tedbir ise HMK m.389’a göre uyuşmazlık konusu hakkında verilir.
📝 İstinafta ileri sürülen sebepler
Talep eden taraf, ilk derece mahkemesinin talebi yanlış nitelendirdiğini savunmuştur. Ona göre talebin konusu bir para alacağının teminatı değil, yönetim ve vekâlet sözleşmesi uyarınca talep eden lehine yönetilen dayanak varlıkların ve bunlardan oluşan portföyün mevcut durumunun korunmasıydı. Uyuşmazlığın konusu bizzat bu portföy olduğundan HMK m.389’daki “uyuşmazlık konusu hakkında tedbir” koşulu gerçekleşmişti.
İstinaf dilekçesindeki diğer başlıklar şunlardır:
- Temerrütle birlikte sözleşmenin 9. maddesi uyarınca doğrudan tasarruf, yönetim, satış ve sertifika sahiplerine devir yetkisi doğmuştur; bu yetki SPKn m.61, ilgili mevzuat ve sözleşmeden kaynaklanan, dayanak varlığa bağlı bir haktır.
- Talebin 219.000.000 TL ile sınırlandırılması, onu para alacağı tedbirine dönüştürmez; sınırlama ölçülülük gereği tedbiri daraltan bir unsurdur.
- Garantörün teyit yazıları, ihtarnameler ve kamuya yapılan açıklama yaklaşık ispatı sağlamaktadır; ilk derece mahkemesi bu delilleri değerlendirmediğinden HMK m.391/1’e aykırı davranmıştır.
⚖️ Dairenin gerekçesi ve sonuç
Daire, uyuşmazlığı “talep konusuna ilişkin olarak ihtiyati tedbir şartlarının oluşup oluşmadığı” olarak belirlemiştir. HMK m.389/1’e göre mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde uyuşmazlık konusu hakkında tedbir verilebilir. HMK m.390/2 ise tedbir isteyenin dayandığı sebebi ve tedbirin türünü açıkça belirtmesini ve esas yönünden haklılığını yaklaşık olarak ispat etmesini arar. Daire buna, talebin somutlaştırılması gerektiğini eklemiştir.
SPKn m.61/1 ile m.63/3-4’ü aktardıktan sonra Daire sonuca iki olguyu birlikte değerlendirerek ulaşmıştır:
- Aleyhine ihtiyati tedbir istenen şirket hakkında konkordato süreci başlamıştır.
- Kira sertifikası ihracına konu dayanak varlıklara ilişkin somutlaştırılmış bir talep bulunmamaktadır.
Bu iki olgu karşısında ihtiyati tedbirin koşulları gerçekleşmemiş, ilk derece mahkemesinin ret kararında isabetsizlik görülmemiştir. İstinaf başvurusu HMK m.353/1-b-1 uyarınca esastan reddedilmiş, istinaf aşamasındaki yargılama giderleri talep edenin üzerinde bırakılmıştır. Karar, ihtiyati tedbire ilişkin olduğundan HMK m.362/1-f gereğince kesindir.
🧭 Konkordato ile tedbirin kesiştiği nokta
Daire konkordato sürecine yalnız bir cümleyle değinmiştir; ancak bu cümlenin arkasında İcra ve İflas Kanunu’nun açık bir kuralı bulunmaktadır. 7101 sayılı Kanunla değişik İİK m.294/1’e göre mühlet içinde borçlu aleyhine, 6183 sayılı Kanuna göre yapılanlar dâhil hiçbir takip yapılamaz, evvelce başlamış takipler durur ve ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararları uygulanmaz.
Kira sertifikası sahiplerinin konumu ise SPKn m.63/4 ile ayrıca korunmuştur: temerrüt veya iflas hâlinde portföydeki varlıklardan elde edilen gelir öncelikle sertifika sahiplerine yapılacak ödemelerde kullanılır ve Kurul gerekli her türlü tedbiri almaya yetkilidir. Kararın kurduğu denge, bu iki rejim arasındaki ilişkiyi tek bir ihtiyati tedbir talebi üzerinden çözmeye yönelik başvuruya mesafeli durmasıdır.
🔎 Somutlaştırma neden belirleyici oldu?
Talep dilekçesinde dayanak varlıklar; stoklar, araçlar, makineler, taşınmazlar, lisanslar, sözleşmesel haklar ve hareket hâlindeki alacaklar gibi geniş kategorilerle tarif edilmiş, tedbirin bir tutarla sınırlanması önerilmiştir. Dairenin “somutlaştırılmış bir talep bulunmaması” tespiti, hangi malın veya hakkın tedbir altına alınacağının belirlenemediği bir talebin HMK m.390/2’deki türün açıkça belirtilmesi koşulunu karşılamadığı yönündedir.
Kararın sonucu yönünden üç noktanın altı çizilebilir:
- Gerekçe değişti, sonuç değişmedi: Ticaret mahkemesi “para alacağı” ayrımına dayanmış, Daire ise konkordato ve somutlaştırma eksikliğini öne çıkarmıştır. Daire, talebin para alacağı tedbiri olup olmadığı tartışmasına ayrıca hüküm kurmamıştır.
- Teminatsız tedbir tartışması açılmadı: Tedbir koşulları oluşmadığından Gider Sözleşmesindeki teminat düzenlemesi ve HMK m.392 kapsamındaki teminatsız tedbir talebi incelenmemiştir.
- Dosya kesinleşti: Karar kesin olduğundan bu tedbir talebi yönünden Yargıtay incelemesi yoktur; esas uyuşmazlık ve konkordato süreci ise ayrı yürür.
Sermaye piyasası borçlanma araçlarında temerrüt sonrası güvence arayışına ilişkin farklı bir örnek için finansman bonosunda ihtiyati haciz kararına; borçlanma aracı alacağının iflas sürecindeki görünümü için tahvil borcunda garantörün sorumluluğu ve iflas kararına bakılabilir.
❓ Sık sorulan sorular
Kira sertifikası ödenmezse dayanak varlıklara hemen tedbir konulabilir mi?
SPKn m.63/3 tedbir yasağı kimi korur?
Konkordato mühleti ihtiyati tedbiri nasıl etkiler?
Bu karara karşı Yargıtay'a gidilebilir mi?
Detaylı bilgi ve hukuki destek için Savun Hukuk & Danışmanlık ile iletişime geçebilirsiniz. İletişim bilgileri iletişim sayfasında yer almaktadır; sermaye piyasası araçlarına ilişkin diğer kararlar Emsal Kararlar sayfasından izlenebilir.
Bu yazı genel bilgilendirme amacı taşır; içerik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesinin Bedesten (mevzuat.adalet.gov.tr) üzerinden yayımlanan ihtiyati tedbir kararından derlenmiştir. Karar metninde ihraççı, garantör ve talep edenin unvanları anonimleştirilmiştir; karar yalnız tedbir talebine ilişkindir ve esas uyuşmazlık hakkında hüküm içermez. Benzer görünen bir uyuşmazlıkta sonuç; ihraç belgelerine, temerrüdün niteliğine, konkordato sürecinin aşamasına, tedbir istenen varlıkların belirlenme biçimine ve sunulan delillere göre farklılaşabilir. Yazı esas alınarak yapılan başvuru, dava ve savunmalardan Savun Hukuk sorumlu tutulamaz.
