Kazanca Vergi Bahanesiyle Ödeme – Yargıtay 11. CD 2026/3017
Sosyal medyada “küçük bir katılım bedeliyle yüksek kazanç” vaat eden ilanların çoğu aynı senaryoyu izler: Önce sembolik bir tutar istenir, ardından hesapta büyük bir kazanç biriktiği söylenir. Kazancın çekilebilmesi içinse bu kez “vergi”, “EFT masrafı” ya da “Merkez Bankası blokesinin kaldırılması” gibi gerekçelerle yeni ödemeler talep edilir. Böyle bir tabloda savcılık, mağdurun “bu kadar yüksek bir kazanca inanmaması gerektiği” gerekçesiyle dosyayı kapatabilir mi?
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, 23.03.2026 tarihli ve E.2025/5732, K.2026/3017 sayılı kararıyla, bu gerekçeyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazı reddeden sulh ceza hâkimliği kararını kanun yararına bozmuştur. Daire, eylemin hukuki ihtilaf değil, bilişim sistemlerinin ve bankaların araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini açıkça belirtmiştir.
- 500 liralık katılım bedelinden “vergi” talebine
- Savcılık ve sulh ceza hâkimliği neden dosyayı kapattı?
- Yargıtay’ın kanun yararına bozma gerekçesi
- “Hayatın olağan akışına aykırı kazanç” gerekçesi neden yetmedi?
- Kiralanan hesaplar ve şüpheli bazında değerlendirme
- 7589 sayılı Kanun ve TCK m.158/4
- Sık sorulanlar
🎯 500 liralık katılım bedelinden “vergi” talebine
Kanun yararına bozma isteminde ve Daire’nin gerekçesinde aktarılan olay akışı, “kazancını çekmek için ödeme” kurgusunun tipik bir örneğidir:
- Şikâyetçi, sosyal medyada maddi kazanç sağlanabileceğine dair bir paylaşım görmüş ve ilanı veren hesaba mesaj atmıştır.
- Kendisinden 500 TL katılım bedeli istenmiş ve bu tutar gönderilmiştir.
- Ardından telefonla aranarak kısa sürede büyük bir kazanç elde ettiği bildirilmiştir. Kararın gerekçe bölümünde bu tutar 68.981 TL, istem bölümünde ise 69.981 TL olarak geçmektedir.
- Kazancın EFT ile aktarılabilmesi için vergilendirme yapılacağı ve Merkez Bankasının paraya bloke koyduğu, blokenin açılması gerektiği söylenmiştir.
- Bu söylemlerle şikâyetçi önce 3.250 TL, ardından 5.000 TL göndermiştir.
- 8.800 TL daha istendiği sırada şikâyetçinin kardeşi durumu fark etmiş ve ödeme yapılmamıştır.
Şikâyetçinin toplam zararı 8.750 TL olarak belirtilmiştir. Ödemeler, soruşturmada şüpheli olarak ifadesi alınan farklı kişilere ait banka hesaplarına yapılmıştır.
🗂️ Savcılık ve sulh ceza hâkimliği neden dosyayı kapattı?
Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı, 16.10.2023 tarihli kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına karar vermiştir. Kararda öne çıkan gerekçeler şunlardır:
- Şikâyetçinin, kendisine söylenenleri denetleme imkânının bulunduğu; bu imkânı ortadan kaldıran bir durumun olmadığı,
- Eylemlerin basit yalan niteliğinde kaldığı,
- Çok kısa sürede 500 TL karşılığında 68.981 TL kazanmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ortalama zekâdaki bir kişinin buna inanmayacağı,
- İlanı veren kullanıcının çok sayıda benzer paylaşımının bulunmasının şikâyetçide şüphe uyandırması gerektiği,
- Olayın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, şikâyetçinin alacağını hukuk mahkemesi veya icra yoluyla tahsil edebileceği.
Bu karara yapılan itiraz, Denizli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25.01.2024 tarihli ve 2023/9870 D.İş sayılı kararıyla reddedilmiştir. İtirazın reddi kararı CMK m.271/4 uyarınca kesin olduğundan aynı gün kesinleşmiştir. Dosya, Adalet Bakanlığının 31.10.2025 tarihli istemi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2025 tarihli tebliğnamesiyle kanun yararına bozma yoluyla Yargıtay’a taşınmıştır.
🔎 Yargıtay’ın kanun yararına bozma gerekçesi
Daire önce CMK m.160, 172 ve 173 hükümlerini hatırlatmıştır: Cumhuriyet savcısı suç izlenimi veren bir hâli öğrenir öğrenmez işin gerçeğini araştırmakla, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplamakla yükümlüdür. İtirazı inceleyen sulh ceza hâkimliği ise yeterli delil yoksa itirazı reddedebilir, yeterli delil varsa kabul edebilir ya da eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilir.
Bu çerçevede Yargıtay 11. Ceza Dairesi şu tespitlerde bulunmuştur:
- Şüphelilere isnat edilen eylem hukuki ihtilaf değildir; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında değerlendirilmelidir.
- Paranın gönderildiği hesap sahiplerinin ifadelerinde anlatılan hesap kiralama ilişkileri araştırılmadan karar verilmiştir.
- İfadesi alınmamış bir şüphelinin ifadesinin alınması, şikâyetçiyi arayan hatların sahipleri ile fiilî kullanıcılarının araştırılması gerekmektedir.
- Bir hesaba gelen parayı kimin çektiğinin tespiti için konusunda yetkin bir bilirkişi kurumundan rapor alınmalıdır.
- Şikâyet dilekçesinde gösterilen tanığın beyanına başvurulmalı, şüpheliler hakkında benzer soruşturma veya kovuşturma dosyaları bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.
- Sonuçta her bir şüpheli yönünden ayrı ayrı delil değerlendirmesi yapılmalı ve iştirak durumu tartışılmalıdır.
Daire, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddedilmesini Kanun’a aykırı bulmuş; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemini kabul ederek Denizli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin kararını CMK m.309/3 uyarınca oy birliğiyle kanun yararına bozmuştur. Dosya, CMK m.309/4-a uyarınca gerekli işlemin yapılması için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmiştir. Bu bent, davanın esasını çözmeyen kararlarda bozma üzerine kararı veren merciin gereken incelemeyi yaparak yeniden karar vermesini öngörür.
🧩 “Hayatın olağan akışına aykırı kazanç” gerekçesi neden yetmedi?
Savcılık kararının merkezinde, vaat edilen kazancın o kadar abartılı olduğu, dolayısıyla şikâyetçinin kolayca kandırılmaması gerektiği düşüncesi yer almaktadır. Yargıtay ise olayı bir bütün olarak ele almış ve farklı bir sonuca ulaşmıştır. Kararın bu yönü şu noktalarda önem taşır:
- Hile bir süreçtir: Olayda tek bir yalan söz yoktur. İlan, katılım bedeli, hesapta kazanç biriktiği bildirimi, vergi ve bloke gerekçeleri birbirini tamamlayan aşamalardır. Her yeni talep, bir önceki ödemeyle kurulan güvenin üzerine inşa edilmiştir.
- Kurum adının kullanılması: Kazancın vergilendirileceği ve Merkez Bankasının bloke koyduğu söylemi, mağduru ödeme yapmaya yönlendirmek için resmî bir süreç görüntüsü yaratmaktadır.
- Araç olarak bankacılık sistemi: Ödemeler, üçüncü kişilere ait banka hesaplarına yaptırılmış; şüphelilerin kimliği bu hesapların arkasına gizlenmiştir. Daire, eylemin TCK m.158/1-f kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini bu nedenle vurgulamıştır.
- Hukuki ihtilaf nitelendirmesi: Taraflar arasında gerçek bir sözleşme, hizmet ya da yatırım ilişkisi bulunmamaktadır. Paraların üçüncü kişilere ait hesaplara gönderilmesi ve bir hesaba gelen paranın başka bir şüphelinin hesabına aktarılması, uyuşmazlığın “alacak davası” ile çözülecek bir ilişki olmadığını göstermektedir.
Belirtmek gerekir ki Yargıtay, mağdurun basiretsizliği konusunda genel bir ilke açıklamamıştır. Kararın ağırlık noktası, eksik soruşturmaya dayanan bir “basit yalan” nitelendirmesiyle dosyanın kapatılamayacağıdır. Yatırım vaadiyle yürütülen soruşturmalarda araştırma yükümlülüğünün kapsamı serinin kripto yatırım sitesinde KYC izine ilişkin kararında da ele alınmıştır.
🔗 Kiralanan hesaplar ve şüpheli bazında değerlendirme
Kararı benzerlerinden ayıran en önemli yön, Daire’nin hesap sahiplerinin soruşturmadaki beyanlarını tek tek aktarmasıdır. Kararda özetlenen anlatımlar, parayı alan hesap ile fiilen dolandırıcılığı yapan kişi arasındaki mesafeyi göstermektedir:
- 5.000 TL’nin gönderildiği hesabın sahibi, bir başkasının banka hesaplarını kiraladığını, kartını ve şifresini bu kişiye verdiğini, toplanan kartların otobüsle başka bir ile gönderildiğini anlatmıştır.
- Başka bir şüpheli, bazı kişilerin bankamatik kartı ve hesap kiraladığını ve telefonla dolandırıcılık yaptığını beyan etmiştir.
- 3.250 TL’nin gönderildiği hesabın sahibi kartlarını kaybettiğini, hesaba para geldiyse bilgisi olmadığını ileri sürmüştür.
- Bir şüpheli, kendisine “bitcoin işi” yapıldığı söylenerek annesinin kullandığı kartların ve mobil bankacılık bilgilerinin istendiğini anlatmıştır.
- 500 TL’nin gönderildiği hesabın sahibi, hesabını başkasına verdiği bir GSM hattına tanımladığını ve hesabın hâlâ o kişi tarafından kullanıldığını söylemiştir.
- Bir başka şüpheli ise yurt dışında yasal bahis şirketi olduğu söylenen bir kişi adına, risksiz kazanç vaadiyle toplam 7 banka kartı, mobil bankacılık şifresi ve GSM hattı topladığını beyan etmiştir.
Yargıtay’a göre bu beyanlar, soruşturmanın kapatılması için değil, derinleştirilmesi için bir gerekçedir. Hesap sahipleri, hesapları kullananlar, kart toplayan aracılar ve telefonla arayanlar aynı konumda değildir. Bu nedenle Daire, her şüpheli bakımından ayrı delil değerlendirmesi yapılmasını ve iştirak ilişkisinin tartışılmasını istemiştir. Hesap kullandırma olgusunun ceza ve tazminat boyutu serinin hesap kullandıranda CMK 311 kararında incelenmiştir.
🆕 7589 sayılı Kanun ve TCK m.158/4
Karar 23.03.2026 tarihlidir. Kararın verilmesinden sonra, 16.07.2026 tarihli 7589 sayılı Kanun’un 13. maddesiyle TCK m.158’e dördüncü fıkra eklenmiştir. Yeni hükme göre, dolandırıcılık suçlarına iştirakin, haksız menfaat sağlamak amacıyla kendisine veya başkasına ait banka veya kredi kartı gibi ödeme araçlarını ya da banka, aracı kurum, ödeme hizmeti sağlayıcıları veya kripto varlık hizmet sağlayıcıları nezdindeki hesabın kullanılmasını sağlayan zorunlu bilgileri veya araçları başkasına vermek fiiliyle sınırlı olması hâlinde verilecek ceza yarı oranında indirilir.
Bu karar TCK m.158/4’ü uygulamamıştır; zira hem karar tarihi değişiklikten öncedir hem de dosya henüz soruşturma aşamasındadır. Bununla birlikte Yargıtay’ın “her şüpheli yönünden ayrı değerlendirme” vurgusu, yeni fıkrayla birlikte daha da önem kazanmaktadır. Soruşturmanın genişletilmesi sonucunda bir şüphelinin katkısının yalnızca hesap veya kart vermekten ibaret olduğu anlaşılırsa, bu fark artık doğrudan cezanın miktarına yansıyabilecektir. Aynı hesap zincirinde yer alan kişilerin rollerinin ayrıştırılması, bu nedenle hem suçun sübutu hem de yaptırımın belirlenmesi bakımından belirleyicidir.
Detaylı bilgi ve hukuki destek için Savun Hukuk & Danışmanlık ile iletişime geçebilirsiniz. İletişim bilgileri iletişim sayfasında, serideki diğer kararlar ise Emsal Kararlar bölümünde yer almaktadır.
❓ Sık sorulanlar
Kazancın çekilmesi için vergi veya bloke bedeli istenmesi karara göre nasıl nitelendirildi?
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, katılım bedeliyle başlayıp vergi ve Merkez Bankası blokesi gerekçeleriyle süren ödeme taleplerini hukuki ihtilaf olarak görmemiş; eylemin bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık (TCK m.158/1-f) kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.
Vaat edilen kazancın abartılı olması tek başına “basit yalan” sonucunu doğurur mu?
Bu kararda doğurmamıştır. Savcılık, 500 TL karşılığında yaklaşık 69 bin TL kazancın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu kabul etmişti. Yargıtay ise hesap sahipleri, hat kullanıcıları ve para akışı araştırılmadan verilen bu değerlendirmeyi “eksik soruşturma ve hatalı gerekçe” olarak nitelendirmiştir.
Kanun yararına bozmadan sonra dosya nasıl ilerler?
Karar CMK m.309/4-a uyarınca mahalline gönderilmiştir. Bu bent, davanın esasını çözmeyen kararlarda bozma üzerine kararı veren merciin gereken incelemeyi yaparak yeniden karar vermesini öngörür. Somut olayda itirazı yeniden değerlendirecek olan merci sulh ceza hâkimliğidir.
Hesabını başkasına kullandıran kişiler bu kararda nasıl ele alındı?
Daire, paranın gönderildiği hesapların sahiplerinin “hesap kiralama” ve “kart verme” yönündeki beyanlarını aktarmış ve her şüpheli yönünden ayrı delil değerlendirmesi yapılarak iştirak durumunun tartışılmasını istemiştir. Karardan sonra yürürlüğe giren TCK m.158/4, iştirakin yalnızca hesap veya ödeme aracı vermekle sınırlı kaldığı hâllerde cezada yarı oranında indirim öngörmektedir.
Bu yazıda yer alan bilgiler genel bilgilendirme amacı taşır; karar özeti Yargıtay 11. Ceza Dairesinin yayımlanmış oy birliğiyle verilmiş kanun yararına bozma kararından derlenmiştir. Kanun yararına bozma kararı soruşturmanın genişletilmesine ilişkin olup şüphelilerin suçluluğu hakkında bir hüküm içermez. Her soruşturma kendi delil durumuna göre değerlendirilir. Yazı kullanılarak yapılan başvuru, şikâyet ve savunmalardan Savun Hukuk sorumlu tutulamaz.
